Moved to:
من این تابستون کلا جهان بینیم نسبت به همه چی عوض شد، یکم آدم شدم، کارمم بهتر شده. همه ی اینا هم به خاطر DevaintART ـه. کلا امسال بم خوش گذشت. حس پیشرفت خیلی خوبه!(;;
این پستو دارم مینویسم چون دچار یه تحولی شدم و بهتره که اینو همینجا بگم. ببینین، هر آدمی که یه اثری به وجود میاره، اون اثر جزئی از خود اون آدمه. مسلما هیشکی دوس نداره که ببینه این کار که "جرئی از اونه" جایی به کار برده شده در حالی که خودش راضی نیست، یا حتی اسمی از اون برده نشده. حرفی که دارم میزنم اینه:
"اگه دارین از کار کسی توی وبلاگتون یا هر جای دیگه ای توی دنیای مجازی استفاده میکنین، مطمئن باشین که طرف راضیه و میدونه این قضیه رو. اگر نمیخواین اجازه بگیرین، حداقل منبع رو بگین و به طرف Credit بدین. لینکشو بذارین. ممکنه کسی روی لینک هم کلیک نکنه، ولی حداقل این کار شما دیگه دزدی حساب نمیشه. خیلی از کسایی که روی نت کار میذارن به این یه کار کوچولو راضی میشن. این حقو از کسی نگیرین. به گالری طرف نگا کنین، اگه میگه کارامو استفاده نکنین، یا اینکه کارام stock نیستن به نظرش احترام بذارین. این شامل همه چی میشه حتی آواتارهاتون تو مسنجر."
خواهش می کنم توی رویه تون یه تجدید نظری بکنین. این طوری میشه که کم کم همه چی بهتر میشه دیگه.
مرسی. :]
بله! در طی یک حرکت انتحاری هیشکی به من هنوز کامیشن نداده. در کل من برم بمیرم بهتره. مملکت داغون!
P:<
و دیگه اینکه با شروع شدن دانشگا دوباره خاله زنک بازیا، پاییدن ها، پیچوندن ها و زیرآبی رفتن ها شروع میشه. منم بعد یه سال و خورده ای دیگه فهمیدم باید با هرکسی چطوری برخورد کرد. دوستای خودمو دارم، دیگه چوب لباسی، توشه نگه کار، نگهبان بالای کار، شوینده ی مجانی، کمک مفتکی، ساعت کلاس گویا و اینا نمیشم.
به من هیچ ربطی نداره.
هر خری هر کاری میخواد بکنه. تا میتونستن کار کشیدن به اندازه ی کافی. می تونن از این بعد خودشون جون بکنن. چرا من باید به خاطر اینکه کمک به دیگرانو دوست دارم صدمه ببینم؟ کمکامو میدم به اونایی که قدرشناسن نه اونایی که جلوی روم قربونم میرن و پشت سرم مسخره م میکنن. هر کی هر جور دوس داره خوش باشه. ما راه خودمونو میریم.
فقط حیف که در این راه صدمه های زیادی دیدیم. به قول یکی از دوستان حیف ما! :))
